‘Moet ik dan een bank beroven?’

Een vrouw en haar nieuwe partner komen binnen lopen. Ze heeft problemen met de huur, en vraagt of wij die kunnen betalen. Voorheen woonde ze in een woonwagen, sinds enige tijd wonen zij en haar vier kinderen (7, 9, 11 en 13) in een huis. Ze heeft schulden van €60.000, haar nieuwe partner komt net uit 18 maanden detentie en, nee, hij wil geen reclassering.

Ze laat een papier zien waarop de woningbouwvereniging inderdaad vraagt om de laatste huur nu met spoed te betalen. Ze heeft verder geen enkele financiële gegevens bij zich, maar ze zegt dat ze geen geld heeft, ‘dan kunnen we dat toch geloven?’.
We leggen uit dat het zo niet werkt: om goede hulp te kunnen bieden hebben we echt inzicht in haar inkomen; uitkering, zorg- en huurtoeslag, kinderbijslag en –wellicht- alimentatie nodig. Ze wordt boos, ‘dan moeten jullie maar leefgeld geven, dat is het minste wat je kunt doen!’.  Als ze niets krijgt, zegt ze: ‘Ik kan verdomme niet eens met mijn kinderen naar de kermis. Moet ik dan een bank beroven?’

Of ze ons advies om met alle financiële gegevens terug te komen zal opvolgen is maar de vraag.

Geplaatst op 20-07-2012 door: Ineke